Deklaracja programowa

Polska stała się dwudziestą gospodarką świata. To zasługa nas, milionów codziennie pracujących Polek i Polaków — i czas, aby państwo wreszcie stanęło po naszej stronie. Dziś państwo przygląda się bezradnie, gdy ludzi pozbawia się umów o pracę i należytych zabezpieczeń społecznych. Ciężko pracujący ludzie mogą mimo wielu lat wysługi z dnia na dzień stracić wszystko. Dlatego zbudujemy silną pozycję pracowników i ukrócimy bezczelne łamanie praw pracowniczych. Doprowadzimy do likwidacji plagi śmieciówek i fikcyjnego samozatrudnienia. Razem to stabilne miejsca pracy i aktywna walka z bezrobociem. Gospodarka, która konkuruje jakością, a nie niskimi płacami. Taką Polskę wywalczymy tylko zjednoczeni — dlatego musimy wzmocnić i upowszechnić związki zawodowe.

1. Ułatwimy prowadzenie sporów zbiorowych i umożliwimy strajki solidarnościowe. Pracownicy powinni współdecydować o strategicznych decyzjach firm — co najmniej 20% każdej rady nadzorczej będzie składać się z demokratycznie wybranej reprezentacji pracowniczej. Wprowadzimy obowiązek informowania przez przedsiębiorstwo o działających w nim związkach zawodowych. Zwiększymy kary za utrudnianie działalności związkowej.
2. Wzmocnimy i dofinansujemy Państwową Inspekcję Pracy, nadamy jej uprawnienia do zmiany formy zatrudnienia osoby na umowę o pracę, jeżeli stwierdzony zostanie stosunek pracy. Wprowadzimy ochronę prawną sygnalistów, którzy zgłaszają naruszenia prawa pracy.
3. Zrównamy mobbing z wypadkami przy pracy. Zapewnimy, żeby ofiary mobbingu mogły skorzystać z pełnego zasiłku wypadkowego, pełnej ochrony przed zwolnieniem, prawa do jednorazowego odszkodowania i szybkiej ścieżki pozwu.
4. Skończymy z bezpłatnymi stażami oraz fikcyjnym wolontariatem.
5. Wprowadzimy 32-godzinny tydzień pracy przy zachowaniu tej samej pensji i 35 dni urlopu wypoczynkowego, niezależnego od stażu. Utrzymamy niedziele wolne od handlu. Pracownicy będą mieć „prawo do odłączenia się” po godzinach oraz wolną niedzielę co najmniej raz na dwa tygodnie, niezależnie od branży. Za pracę w niedzielę przysługiwać będzie 250% stawki podstawowej.
6. Podniesiemy płacę minimalną — docelowo do wysokości ⅔ przeciętnego wynagrodzenia w całej gospodarce. Wprowadzimy obowiązek konsultacji z pracownikami algorytmów regulujących i nadzorujących ich pracę.
7. Wprowadzimy obowiązkową jawność wynagrodzeń — zapewnimy prawo do informacji o poziomie płac w branży i w miejscu pracy, a także obowiązek podawania średniego wynagrodzenia na danym stanowisku w ogłoszeniach o pracę. Wprowadzimy skuteczne narzędzia zapewniające równość płac między kobietami a mężczyznami oraz będziemy dbać o stabilność zatrudnienia i równe szanse zawodowe dla kobiet planujących macierzyństwo.
8. Wprowadzimy pełne wynagrodzenie na zwolnieniu chorobowym. Zlikwidujemy patologiczny system premii frekwencyjnych, uzależniających wynagrodzenie od stanu zdrowia.
9. Płace w budżetówce będą powiązanie z wysokością średniego wynagrodzenia za pracę, waloryzacja wynagrodzeń będzie odbywała się co roku o wskaźnik nie mniejszy niż inflacja. Zlikwidujemy plagę outsourcingu w sektorze publicznym. Zasady przyznawania premii będą jawne i konsultowane z reprezentacją pracowniczą.
10. Będziemy dążyć do pełnego, produktywnego zatrudnienia. Uruchomimy regionalne programy gwarancji zatrudnienia, w ramach których samorządy będą mogły tworzyć użyteczne społecznie miejsca pracy, finansowane z budżetu centralnego.
11. Uregulujemy kwestię statusu zawodowego osób profesjonalnie zajmujących się działalnością artystyczną i obejmiemy je systemem ubezpieczeń społecznych.
12. Zastąpimy zasiłki dla bezrobotnych powszechnym pracowniczym ubezpieczeniem od bezrobocia w wysokości powiązanej z ostatnio otrzymywaną pensją.